Ψυχολογία

‘Οσα μου δίδαξε το 2021

Κάθε χρόνο, λίγο πριν αρχίσουμε να μετράμε αντίστροφα για το νέο έτος, αδημονούμε σαν μικρά παιδιά να το υποδεχτούμε με την ελπίδα, πως θα διώξει  όλες τις δυσάρεστες στιγμές της χρονιάς που τελειώνει και θα μας φέρει χαρά, αγάπη και ευτυχία. Είναι σαν φαύλος κύκλος. Κάτι καινούργιο ξεκινάει, είμαστε γεμάτοι αισιοδοξία, πάει καλά, μα κάπου στην πορεία χάνεται λίγο και δε μας ικανοποιεί ιδιαίτερα. Σκεφτόμαστε πως τελικά το νέο έτος δε διαφέρει σε τίποτα από το προηγούμενο, πως είναι στάσιμο και δεν έχει αλλάξει τίποτα ιδιαίτερα. Έπειτα, λέμε, “Άντε να τελειώσει και αυτή η χρονιά, μήπως η επόμενη είναι καλύτερη.” Όμως πάντα κάτι λείπει. Αυτό το κάτι παραπάνω.

Αλήθεια, έχεις αναρωτηθεί ποτέ τί είναι πραγματικά ο χρόνος; Στην τελική ανάλυση, τον ορίζουμε εμείς ή μας ορίζει αυτός; Τις ζωές μας, την καθημερινότητά μας, τις δραστηριότητές και τις συναναστροφές μας. Τί εννοούμε όταν λέμε πως αλλάζει ο χρόνος; Αλλάζει όντως; Αν το καλοσκεφτείς ζούμε σε μια επανάληψη, σε ένα replay κάθε 365 μέρες. Πριν από χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι δεν είχαν καν την αίσθηση του χρόνου. Ούτε μπορούσαν να τον υπολογίσουν. Για εμένα ο χρόνος είναι αέναος. Είναι το άπειρο. Μια συνέχεια, δίχως αλλαγές και διακοπές.

Κατά τη διάρκεια του 2021, σημείωνα στην ατζέντα μου όλα τα σημαντικά για εμένα γεγονότα. Ευχάριστα και δυσάρεστα. Πρόσφατα λοιπόν, κάθισα και έκανα μια ανασκόπηση της χρονιάς που μας πέρασε.

Έτσι, συνειδητοποίησα πως τελικά δεν αλλάζει ο χρόνος, αλλά εμείς οι ίδιοι. Μεγαλώνουμε και ωριμάζουμε. Κάνουμε λάθη, μέσα από τα οποία πετυχαίνουμε στόχους. Βιώνουμε νέες καταστάσεις και κάνουμε νέες γνωριμίες και τελικά, αλλάζουμε τη νοοτροπία μας. Το 2021 έμαθα να κρατάω τις καλές στιγμές και να διαγράφω τις δύσκολες. Επιπλέον, έμαθα πως εγώ χτίζω και διαμορφώνω την κάθε μέρα και στιγμή της ζωής μου. Κατάλαβα πως δε χρειάζεται να περιμένω να έρθει το νέο έτος για να έρθουν καλύτερες μέρες, αντιθέτως, η δική μου θετική σκέψη, η έντονη αποφασιστικότητα, η υπομονή και πάνω από όλα η επιμονή, είναι εκείνα ακριβώς τα στοιχεία που θα μου φέρουν όλα όσα επιθυμώ. Η ζωή μπορεί να εκπλήξει τον καθένα μας ευχάριστα ανά πάσα ώρα και στιγμή και όχι μόνο όταν αλλάζει ο χρόνος.

Το 2021 ανακάλυψα πράγματα, τα οποία για να πω την αλήθεια, κατά βάθος ήδη τα γνώριζα στη θεωρία, αλλά δεν τα υλοποιούσα. Ήταν θαμμένα κάπου βαθιά στο υποσυνείδητό μου και αναδύθηκαν στην επιφάνεια, μέσα από διάφορες καταστάσεις που βίωσα. Πράγματα που μου έδειξαν πως όλα είναι εφικτά, αρκεί να το θέλεις πραγματικά και να το πιστεύεις. Και άλλα πράγματα που μου δίδαξαν πως όλα μπορούν να αλλάξουν, έτσι απλά και απρόσμενα. Ο χρόνος είναι αέναος, αλλά μπορεί να γίνει τόσο μικρός για τον καθένα μας.

Μπορεί να σου ακουστεί ανόητο, αλλά το πρώτο όμορφο πράγμα που συνέβη το 2021 και είχε μεγάλη σημασία για εμένα, ήταν το χιόνι στην Αθήνα. Η απόλυτη λευκή μαγεία της φύσης για μια ολόκληρη μέρα που με ταξίδεψε πίσω στα παιδικά μου χρόνια. Εκεί στη Ρωσία, όταν χιόνιζε ασταμάτητα κάθε χειμώνα και παίζαμε έξω ώρες ατελείωτες, παρά το τσουχτερό κρύο. Επιτέλους, χιόνισε και στην Αθήνα μετά από 15 ολόκληρα χρόνια και έγινα πάλι παιδί, μαζί με τα δικά μου παιδιά, παίζοντας χιονοπόλεμο και φτιάχνοντας χιονάνθρωπο. Το πολυπόθητο χιόνι που με έκανε να συνειδητοποιήσω πως οι στιγμές δεν είναι απλά αναμνήσεις που χάνονται στο χρόνο, μα επιστρέφουν για να σου θυμίσουν πως είναι πάντα εκεί και σε περιμένουν για να σε κάνουν να χαμογελάσεις ξανά.

Το δεύτερο όμορφο πράγμα που μου συνέβη, ήταν η έναρξη του blog μου, τον Ιούνιο. Ένας χρόνος σκληρής δουλειάς, ατελείωτες ώρες σύνταξης, επιμέλειας και μετάφρασης άρθρων. Ξενύχτια με μισοάδειες κούπες καφέ για να βρω τις κατάλληλες θεματολογίες και να προσαρμόσω τις ανάλογες φωτογραφίες στο κάθε κείμενο. Όλα εκείνα που φαίνονται απλά, αλλά δεν είναι. Μα τελικά, τα κατάφερα! Είμαι περήφανη και χαρούμενη. Το ήθελα πολύ και το πίστεψα πολύ, όταν κάποιοι μου έλεγαν πως δεν είχε νόημα αυτό που κάνω. Όμως, δεν άκουσα κανέναν, ήταν το όνειρό μου εκείνη την εποχή και θα το ολοκλήρωνα όσα εμπόδια και αν συναντούσα. Έξι μήνες μετά, χαίρομαι απίστευτα για το κάθε λεπτό που αφιέρωσα σε αυτό το έργο. Άξιζε πραγματικά. Γράφω, εκφράζομαι, μοιράζομαι σε ένα δικό μου χώρο. Αν θέλεις κάτι πραγματικά κυνήγησέ το, μην τα παρατάς, μην ακούς κανέναν, προχώρα.

Το τρίτο πράγμα, όμως όχι και τόσο ευχάριστο, ήταν πως κατά τη διάρκεια της χρονιάς μάθαινα συνέχεια από φίλους και γνωστούς για τις απώλειες των αγαπημένων τους προσώπων. Πρόσωπα που γνώριζα και μιλούσα μαζί τους. Και έτσι ξαφνικά, αυτοί οι άνθρωποι έπαψαν να υπάρχουν. Κάποιοι λόγω Covid, άλλοι από κάποιο ατύχημα και μερικοί λόγω κάποιας μακροχρόνιας ασθένειας. Κάπως έτσι η ζωή συνεχίζεται, προχωράει κάπου στο άγνωστο ενώ άνθρωποι έρχονται και φεύγουν. Μέσα σε όλο αυτό το χάος, έμαθα πάνω από όλα να εκτιμώ τη ζωή περισσότερο και να νιώθω ευγνώμων για αυτή. Να μη θεωρώ τίποτα δεδομένο και παντοτινό. Πως πρέπει να χαίρομαι τα όσα έχω αυτή την ίδια στιγμή. Να λέω ευχαριστώ, κάθε μέρα που ξυπνάω, γιατί ξυπνάω και βλέπω τους ανθρώπους που αγαπώ. Κάποιοι άνθρωποι που αγαπάμε μπορεί να χάθηκαν, αλλά υπάρχουν ακόμα κάποιοι που είναι εδώ και πρέπει να είμαστε ευγνώμων για αυτό.

Τέλος, η οικολογική καταστροφή που βιώσαμε το καλοκαίρι στην Ελλάδα μα και σε άλλες χώρες. Τα γκριζοκίτρινα σύννεφα καπνού από τις ανεξέλεγκτες φωτιές που είχαν σκεπάσει τον ουρανό της Αττικής. Η έλλειψη οξυγόνου, η θολή εικόνα της πόλης από τις στάχτες, τα σκυθρωπά πρόσωπα των ανθρώπων που έβλεπαν τα σπίτια τους να τυλίγονται στις μανιασμένες φλόγες, τα δάκρυα στα μάτια και ο τρόμος των παιδιών μου πως η φωτιά μπορούσε να φτάσει και σε εμάς, ήταν αρκετά για να αγαπήσω ακόμα περισσότερο τον πλανήτη μας. Αν αγαπώ τη ζωή, πρέπει να μάθω να αγαπώ και να σέβομαι τον πλανήτη μας. Ανέκαθεν, μάθαινα στα κορίτσια μου τη σημασία της ανακύκλωσης, της αποφυγής της άσκοπης σπατάλης νερού και του ηλεκτρικού ρεύματος, τη μείωση της ρύπανσης του περιβάλλοντος και όλα τα σχετικά. Είναι σημαντικό να το καταλάβουμε εμείς οι μεγάλοι και να το μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές.

Τί μου δίδαξε το 2021; Το πραγματικό νόημα της ζωής που έχει χαθεί μέσα στους έντονους ρυθμούς της καθημερινότητάς μας, ειδικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες!

Σε αυτό το σημείο, να σημειώσω πως έγραψα το παραπάνω άρθρο με αφορμή τη συμμετοχή μου στο πρωτότυπο challenge που διοργάνωσε το blog Little Hope Flags. Κάνε κλικ στο σύνδεσμο για να διαβάσεις το υπέροχο άρθρο της Άλκηστης “Τί έμαθα το 2021”. Μια όμορφη και δημιουργική ιδέα για να μοιραστούμε παρέα τα όσα μας έμαθε το 2021 και να γίνουμε καλύτεροι μέσα από τις εμπειρίες μας.

Εσένα τί σου δίδαξε το 2021;

Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος!

You may also like...

4 Comments

  1. Πραγματικά πολλά τα μαθήματα που πήρες φέτος. Χαίρομαι που αυτή η χρονιά σε άφησε γεμάτη και με νέες ιδέες, πείσμα και επιμονή. Εύχομαι το 2022 να φέρει μαζί του όσο δυνατόν περισσότερα καλά, και ελάχιστα άσχημα, ίσα για να τηρούνται οι ισορροπίες. Χρόνια πολλά!

    1. Άννα K. Ρεμούνδου says:

      Σε ευχαριστώ πολύ! Χρόνια πολλά με όμορφες και δημιουργικές στιγμές!

  2. Σε αυτό για τον χρόνο “δεν αλλάζει ο χρόνος, αλλά εμείς οι ίδιοι” συμφωνώ απολύτως! Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές στη ζωή μας αφήνουμε τον χρόνο να μας ορίζει αντί να τον ορίζουμε εμείς. Κι επίσης αν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι ή να αρχίσουμε κάτι καινούριο δεν χρειάζεται να περιμένουμε να έρθει ο Ιανουάριος. Μπορούμε και τον Μάρτη και και τον Ιούνη και τον Νοέμβρη.

    Ωραίο κείμενο! Μόλις σε ανακάλυψα. Όμορφο blog! Καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά να έχεις!

    1. Άννα K. Ρεμούνδου says:

      Σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια! Χαίρομαι που σου άρεσε το κείμενο. Καλές γιορτές, με θετικά vibes και άπειρες όμορφες στιγμές Δώρα! Ελπίζω λοιπόν, να τα λέμε συχνά από εδώ και πέρα!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.