Συμπεριφορά & Ψυχολογία

Τί είχαμε εμείς παλιά που λείπει στα παιδιά σήμερα;

Φαντάσου να υπήρχε μηχανή του χρόνου. Τί θα έκανες; Αναμφισβήτητα, θα έπαιρνα τα κορίτσια μου και θα ταξιδεύαμε στο παρελθόν. Εκεί, στα παιδικά μου χρόνια τη δεκαετία του 80′. Πόσο τα νοσταλγώ! Όχι γιατί μεγάλωσα, μα επειδή ήταν τόσο ανέμελα, αθώα και ποιοτικά. Έτσι, θα ζωντάνευα εκείνα τα υπέροχα χρόνια μπροστά στα μάτια των παιδιών μου. Ούτως ώστε, να αντιλαμβάνονταν τον κόσμο μέσα από μια διαφορετική οπτική γωνία. Θα τους μετέφερνα την ατμόσφαιρα της εποχής που έζησα μικρή. Μια εποχή που ως παιδιά διψούσαμε για γνώση. Τότε που το ξέγνοιαστο παιχνίδι μας απασχολούσε από το πρωί ως το βράδυ. Όταν η μαμά φώναζε από το παράθυρο της κουζίνας, “Παιδιά ελάτε! Έτοιμο το φαγητό!” Και αφού είχαμε φάει, τρέχαμε πάλι με ανυπομονησία στην αυλή. Συνεχίζαμε το παιχνίδι με τα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς. Ήμασταν όλοι μια μεγάλη παρέα. Δίχως διακρίσεις και ανταγωνισμό, σε αντίθεση με τα παιδιά σήμερα.

Θυμάμαι ακόμα, όλες τις φορές που σκαρφάλωνα στα δέντρα. Ήταν κάτι απλό. Ουσιαστικά, δεν είχε κάποιο νόημα. Ωστόσο, μου πρόσφερε απέραντη ευχαρίστηση. Ακριβώς εκείνη η προσπάθεια να ανέβω ψηλά και να κρατήσω ισορροπία για να μην πέσω. Τότε, που τρέχαμε λαχανιασμένοι παίζοντας κυνηγητό και κρυφτό. Κάναμε σχοινάκι μετρώντας ως το εκατό. Θυμάσαι και το λάστιχο; Ένα από τα αγαπημένα μας παιχνίδια. Όταν ζωγραφίζαμε στην άσφαλτο με τις κιμωλίες. Και τόσα άλλα. Κάθε μέρα, κάναμε τα ίδια. Παρόλα αυτά, δεν βαριόμασταν ποτέ. Αντιθέτως, ήμασταν ευτυχισμένοι και χαρούμενοι. Δεν μας έλειπε τίποτα. Δεν είχαμε ανάγκη από υλικά αγαθά.

Είναι γεγονός ότι στη σημερινή εποχή, δυστυχώς, τα παιδιά μας στερούνται όλα τα παραπάνω. Ο ιδεαλισμός έχει αντικατασταθεί με τον υλισμό. Τα απλά έχουν γίνει επιτηδευμένα. Ενώ η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας τις τελευταίες περίπου δύο δεκαετίες, προκάλεσε έναν τρομερά αρνητικό αντίκτυπο στη σημερινή κοινωνία. Προπαντός, στα παιδιά και στη νεολαία. Πλέον, οι ηλεκτρονικές συσκευές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας. Η πλειοψηφία των παιδιών έχει σχέση εξάρτησης με την τεχνολογία. Στα δέκα παιδιά που παρατηρώ έξω, τα οχτώ είναι κολλημένα σε μια οθόνη. Διάφορες ηλικίες. 

Έχω παρατηρήσει επίσης, ότι πολλά παιδιά σήμερα έχουν πάθει εμμονή με το παγκοσμίως γνωστό παιχνίδι Roblox. Στην περιγραφή του στο ίντερνετ, εμφανίζεται ως μέσον κοινωνικοποίησης, αλληλεπίδρασης και δημιουργίας παιχνιδιών. Ωστόσο, η πλατφόρμα δεν είναι μόνο για παιδιά, αλλά και για ενήλικες. Δηλαδή, τα παιδιά κοινωνικοποιούνται μέσα σε έναν άγνωστο εικονικό κόσμο, αλληλοεπιδρώντας με άλλους παίκτες τους περισσότερους από τους οποίους δεν γνωρίζουν καν.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι, τα παιδιά χαίρονται που έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν δικά τους παιχνίδια. Αποκτούν ακόλουθους, τους οποίους ονομάζουν “φίλους”. Τις προάλλες, ήρθε η κόρη μου και μου είπε, “Μαμά! Κοίτα πόσους φίλους έχω μαζέψει! Είμαι διάσημη!” Άλλη μέρα, μου ζήτησε χρήματα για να αγοράσει Robux. Τί είναι τα Robux; Είναι εικονικά χρήματα που αγοράζεις για να ψωνίζεις ρούχα, περούκες και άλλα αντικείμενα για το προσωπικό σου άβαταρ στο Roblox. Εν μέρει, αυτή η επιλογή μπορεί να προκαλέσει  καταναλωτική μανία σε κάποιο παιδί. Εφόσον, κάθε φορά που θα εξαντλείται το χρηματικό όριο, θα ζητάει να αγοράσει και άλλα.

Κάθε μέρα λοιπόν, μου μιλούσε για αυτό το παιχνίδι. Φυσικά, από την πρώτη μέρα που μου το ανέφερε κάθισα μαζί της και το παρακολούθησα. Ήθελα να δω για τι ακριβώς πρόκειται. Είδα ένα ανθρωπάκι που έτρεχε όλη την ώρα πέρα δώθε. Την ρώτησα λοιπόν, “Παιδί μου, τί σου προσφέρει αυτό το παιχνίδι, τί σου διδάσκει;” Η απάντηση ήταν, “Απλά μου αρέσει και το παίζουν όλοι οι φίλοι μου.”

Η αλήθεια είναι, πως κάποιες φορές, θέλω να πάρω τον υπολογιστή και να σβήσω αυτό το παιχνίδι μια και καλή. Όπως, θα το έκανα και με οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι που θα την αποσυντόνιζε από την καθημερινότητά της.  Όμως ξέρω, πως μετά θα είχαμε δράματα. Έτσι, συμφωνήσαμε πως αν θέλει να συνεχίζει να το χρησιμοποιεί θα το κάνει το πολύ για 20 λεπτά την ημέρα. Με δική μου επίβλεψη. Είμαι σίγουρη, πως σύντομα θα έρθει η μέρα που θα το βαρεθεί. Φυσικά, θα βρει κάποιο άλλο μετά. Η ουσία είναι, να μην την απορροφάει ένα παιχνίδι και συνεπώς, να μην κολλάει με αυτό για πολλή ώρα. Να καταλάβει, πως η πραγματική ζωή και οι αληθινοί φίλοι είναι γύρω της και όχι μέσα σε μια “ψεύτικη” οθόνη. 

Ενίοτε συλλογίζεσαι: 

“Εμείς αυτά δεν τα είχαμε όταν ήμασταν μικροί! Δεν τα χρειαζόμασταν. Παίζαμε και διασκεδάζαμε, δίχως κινητά και όλα τα συναφή. Γιατί τα παιδιά σήμερα είναι τόσο κολλημένα με την τεχνολογία; Tί τους προσφέρουν τα παιχνίδια που παίζουν στο ίντερνετ με τις ώρες; Τί το ενδιαφέρον βρίσκουν σε αυτά τα ανόητα βιντεάκια που παρακολουθούν, σε διάφορες ιστοσελίδες;”  Άπειρα ερωτήματα δημιουργούνται. Προσπαθείς να κατανοήσεις μια χαοτική πραγματικότητα. Έναν κυκεώνα που έχει παρασύρει τα παιδιά σε έναν κόσμο ουτοπικό. Συνεπώς, η συχνή χρήση της οθόνης και η έλλειψη τακτικής αλληλεπίδρασης με άλλα παιδιά σε φυσικό περιβάλλον, τα κάνουν να βαριούνται γρήγορα και να χάνουν το ενδιαφέρον τους εύκολα. Για οτιδήποτε, εκτός από τις ηλεκτρονικές συσκευές. Με λίγα λόγια, εθίζονται. 

Η αλήθεια είναι, πως αντικειμενικά δεν γίνεται να τα στερήσεις εντελώς από την επαφή με ένα κινητό ή τάμπλετ. Έτσι έχει διαμορφωθεί η σημερινή κοινωνία πλέον. Οι εποχές αλλάζουν. Η καθεμία έχει τους δικούς της ρυθμούς. Η εξέλιξη υπήρχε, υπάρχει και θα συνεχίζει να υπάρχει. Δεν μπορείς να αποκλείσεις στο παιδί να παίζει ένα καινούριο παιχνίδι στο ίντερνετ. Εφόσον, όλοι οι φίλοι και συμμαθητές του έχουν κατεβάσει την συγκεκριμένη εφαρμογή και παίζουν. Είναι η τάση της εποχής θα έλεγα. Αν το απαγορεύσεις εντελώς, θα γίνει πιο αντιδραστικό και θα νιώσει αποκομμένο. Γιατί μην ξεχνάς, πως από κάποια ηλικία και μετά η γνώμη και τα πιστεύω των συνομήλικών του για εκείνο, είναι πιο σημαντικά από εκείνη των γονιών. Θέλει να νιώθει πως ανήκει σε κάποια ομάδα. Θέλει να είναι “cool” και να αρέσει. Να είναι αποδεκτό.

Τέλος, με βάση τα σημερινά δεδομένα, είναι προτιμότερο να είμαστε στην ίδια πλευρά με τα παιδιά μας, παρά στην απέναντι όχθη. Με αυτό τον τρόπο, θα έχουμε καλύτερη εικόνα του τί κάνουν. Οι κίνδυνοι και οι πειρασμοί χάρη στην εξελιγμένη τεχνολογία είναι πολλοί. Για αυτό, καλό θα ήταν να μην τα πιέζουμε. Αντιθέτως, να εξηγούμε, να ξεκαθαρίζουμε και να διευκρινίζουμε τις συνέπειες μιας κατάστασης. Μεγαλώνοντας, τα παιδιά σήμερα έχουν την περιέργεια να εξερευνήσουν ολόκληρο τον κόσμο. Να περιπλανηθούν στο άγνωστο με άγνοια κινδύνου. Σε αυτό το σημείο, καλούμαστε ως γονείς να τα προστατεύσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο.

Εσύ, τί άλλο πιστεύεις πως έχει αλλάξει σήμερα;

 

You may also like...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *